Fandom

Koniopedia

Walijski kuc górski

114stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Walijski kuc górski 2.jpg

Walijski kuc górski - wyjątkowo inteligentny kuc, o dużym temperamencie. Jest łagodny, silny, odważny i wszechstronny, nadający się do rajdów.

Księga stadna założona w 1902 r. podzieliła je na 4 sekcje. Do sekcji A należą walijskie kuce górskie, uważane za pogłowie wyjściowe dla pozostałych sekcji. Do sekcji B wpisane są kuce walijskie wierzchowe (kuc walijski), do sekcji C kuce walijskie zaprzęgowe (kuc walijski typu zaprzęgowego), a do sekcji D Welsh Coby powyżej 152m w kłębie (cob walijski).

Historia i pochodzenieEdytuj

Walijski kuc górski - źrebak.jpg

Źrebak rasy walijki kuc górski

Konie celtyckie, ulepszone przez Rzymian krwią koni orientalnych były przodkami tego inteligentnego kuca. Według legrndy Juliusz Cezar założyła stadninę nad jeziorem Bala w Walii, według innej legendy na początku średniowiecza dwie importowane klacze arabskie uciekły i dołączyły do stada kuców. Źródła pisane dotyczące hodowli kuców walijskich pochodzą z XVIII wieku. Jak wynika z zapisów, w tym czasie duży wpływ na hodowlę miał ogier Merlin pełnej krwi angielskiej. Zauważalne jest to szczególnie w sekcji B, której przedstawiciele nazywani bywają merlinami. Rasa była poprawiana w XIX w. poprzez krzyżowanie z końmi arabskimi i pełnej krwi angielskiej.

WyglądEdytuj

Walijski kuc górski1.jpg
Sekcja A: do 122 cm, szlachetny,elegancki wygląd zawdzięcza wpływowi koni arabskich. Walijski kuc górski jest najmniejszy, ale najładniej zbudowany ze wszystkich wymienionych odmian tej rasy. Najbardziej popularne sa maści siwa, gniada i kasztanowata. Profil głowy jest nieco wklęsły, oczy sa duże i wyraziste, uszy małe i spiczaste. Szyja mocna, wysoko osadzona, łopatki wyraźnie zarysowane. Grzbiet jest krótki, klatka piersiowa zaokrąglona. Zad mocny, kończyny tylne długie, ogon wysoko osadzony. Kończyny sa wytrzymałe i suche, nadpęcia krótkie, kopyta niewielkie, okrągłe z badzo odpornym rogiem. Praca kończyn jest swobodna.

Sekcja B: wzrost do 137 cm, jest większą wersją kuca górskiego. Kuc waliski typu wierzchowego.

Sekcja C: do 137 cm, kuc walijski typu cob, zaprzęgowy. Krzyżówka kuca górskiego z Welsh Cobem. Jest przez to nieco mniej elegancki od sekcji A, ale za to silniejszy. Nieco masywniejszy od sekcji B.

Sekcja D: powyżej 137 cm, często przekraczają granicę wysokości kuców (148 cm) nawet o kilka centymetrów.

We wszystkich sekcjach występują maści podstawowe, nie dopuszcza się tarantów i srokaczy. U kuców C także izabelowata i bułana.

CharakterEdytuj

Walijski kuc górski.jpg
Walijski kuc górski jest wyjątkowo inteligentny, o dużym temperamencie, jednocześnie łagodny. Jest to silny, odważny i wszechstronny kuc wierzchowy, nadający się do rajdów. Eksportowany jest na cały swiat, gdzie używany jest także do poprawiania cech innych ras (np. w Polsce jest jedną z ras używanych do tworzenia kuca felińskiego). Charakteryzuje się dużymi zdolnościami do skoków. Welsh Cob skrzyżowany z folblutem może dać bardzo dobrego konia do polowań. W swojej ojczyźnie kuce walijskie są powszechnie stosowane do nauki jazdy, ale czasami początkujący jeźdźcy muszą się postarać, by poradzić sobie z ich temperamentem.

Więcej w Fandom

Losowa wiki